സംസാരം

ഇവരെ സൂക്ഷിക്കുക

2008-02-15T11:42:00.000+03:00

ഒരു പെണ്ണിന്റെയും, ചെറുക്കന്റെയോ കല്യാണ നടത്തിപ്പിന് ദല്ലാളന്മാരുടെ (ബ്രോക്കറ്) സേവനം കുറെയൊക്കെ ആവശ്യമാണെന്ന് പറയാം. അപ്പോള്‍ ഒരു സംശയം ചോദിച്ചേക്കാം ദല്ലാളന്മാരില്ലാതെയും കേരളത്തില്‍ കല്യാണം നടക്കുന്നില്ലേന്ന്..? അങ്ങനെയും കല്യാണങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുമുണ്ട്, പക്ഷേ കേരളത്തിലെ ഒരോ കല്യാണത്തിന്റെയും നടത്തിന് പിന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷമായോ, പരോക്ഷമായോ ദല്ലാളന്മാരുടെ സാനിധ്യമുണ്ട്. അതായത് ഒരു കല്യാണ നടത്തിപ്പിന് ദല്ലാളന്‍ സേവനം ആവശ്യമാണെന്ന് സാരം.

കല്യാണ ദല്ലാളന്മാരില്‍ നല്ലവരും, മോശക്കാരുമുണ്ട്. ഒരു കാലത്ത് നല്ല കല്യാണ ദല്ലാളന്മാര്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളിലും, നഗരങ്ങളിലുമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തേക്കാള്‍ മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വില കല്‍പ്പിക്കുന്നവരായിരുന്നു. ചെറുക്കനായാലും, പെണ്ണിനായാലും നല്ലൊരു ബന്ധം ശരിയാക്കി കൊടുക്കുവാന്‍ അവരില്‍ നല്ലൊരു ശതമാനം ദല്ലാളന്മാരും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ കാലം മാറി. ഇന്ന് ഇതൊരു നല്ല ബിസിനസ്സായി മാറി. ഒരു കല്യാണം ഒത്തുവന്നാല്‍ ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് സ്ത്രീധന തുകയുടെ അഞ്ചു മുതല്‍ പത്തു ശതമാനം വരെ കമ്മീഷന്‍… പിന്നെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ലഭിക്കും ചെറിയൊരു ശതമാനം കമ്മീഷന്‍….മാത്രമല്ല ഒരു കല്യാണം നടന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും ദല്ലാളമാര്‍ക്ക് ആഹാരവും, യാത്രച്ചിലവും, പിന്നെ പോക്കറ്റ് മണിയുമൊക്കെ ചെറുക്കന്റെയും, പെണ്ണിന്റെയും വീട്ടുകാരില്‍ നിന്ന് കിട്ടാറുമുണ്ട്.ഒരു തരത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ ഒരു കല്യാണ പെണ്ണിന്റെയും, ചെറുക്കന്റെയും വീട്ടുകാരുടെ ഇടയ്ക്കുള്ള ഒരു താല്‍ക്കാലിക പാലമാണ് കല്യാണ ദല്ലാളന്മാര്‍.

എന്നാല്‍ ഒരു കല്യാണം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്നു നടന്നു കിട്ടുവാന്‍ വേണ്ടി ഇരു കൂട്ടരുടെയും ഇടയില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെ കളികള്‍ കളിക്കാമോ അതൊക്കെ കല്യാണ ദല്ലാളന്മാര്‍ കളിച്ചെന്നിരുക്കും, അതായത് പെണ്ണിനോ, ചെറുക്കനോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ കുടുംബക്കാര്‍ക്കോ എന്തൊക്കെ കുറവുകളോ, കുറ്റങ്ങളോ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരു പക്ഷേ എല്ലാം അറിയാവുന്ന കല്യാണ ദല്ലാള്‍ കല്യാണം അലസിപ്പോയാല്‍ തനിക്ക് നേരിടുന്ന ലാഭ നഷ്ടങ്ങളോര്‍ത്ത് ഇതൊക്കെ മന:പ്പൂര്‍വ്വം ഇരുകൂട്ടരെയും അറിയിക്കാതിരിക്കുകയാണ് പതിവ്. ആനയ്ക്ക് ഉത്സവം നന്നാക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ… ഉത്സവം നന്നായാലും, ഇല്ലെങ്കിലും അതിന്‍ വാഴക്കുലയോ, പനയോലയോ കിട്ടിയാല്‍ മാത്രം മതിയല്ലോ..

എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു സംഭവമുണ്ട്. എന്റെ നാട്ടിലെ ഇടത്തരം സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുള്ള ഒരു കുടുംബം. മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം മധ്യപ്രദേശില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന ആ കുടുംബത്തിലെ ഏക പെണ്‍കുട്ടി. മകള്‍ക്ക് വിവാഹ പ്രായമെത്തിയപ്പോള്‍ ജോലിയൊക്കെ രാജിവച്ച് മാതാപിതാക്കള്‍ നാട്ടില്‍ സ്ഥിര താമസമാക്കിയതാണ്‍.. നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ ഒരു കല്യാണ ദല്ലാള വഴി മകള്‍ക്ക് ഒരു ആലോചയെത്തി. ചെറുക്കന്‍ സുമുഖനും, നല്ല സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുള്ളവനുമാണ്. പക്ഷേ മാനസികമായി അല്പം വൈകല്യമുള്ളവനായിരുന്നു. ഇക്കാര്യം കല്യാണ ദല്ലാളിനറിയാം. പക്ഷേ ഈ കല്യാണം മുടങ്ങിയാല്‍ തനിക്ക് നഷ്ടമാകുന്ന കമ്മീഷനോര്‍ത്ത് അയാളിക്കാര്യം പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാരില്‍ നിന്ന് മറച്ചു വച്ചു. ഒടുവില്‍ വിവാഹം നടന്നു. കഷ്ടിച്ച് ഒരാഴ്ച നീണ്ടു നിന്നില്ല ആ ബന്ധം. മാനസിക രോഗിയായ ഭര്‍ത്താവിന്റെ പീഡനം സഹിക്കാനാവാതെ ആ പെണ്‍കുട്ടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ഏകമകള്‍ വേര്‍പാടിന്റെ വേദനയില്‍ ആ കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ മാനസിക രോഗീകളെപ്പോലെ ഇന്നും ജീവനുള്ള ശവങ്ങളെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നു…

ഇവിടെ ആരാണ് തെറ്റുകാര്‍…? മകളുടെ ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതലൊന്നും അന്വേഷിക്കാതെ വിവാഹം നടത്തിയ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കളോ? അതോ അവരെ ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളി വിട്ട കല്യാണ ദല്ലാളോ…?ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പാട് സംഭവങ്ങള്‍ കേരളത്തിന്റെ ഓരോ മുക്കിനും മൂലയിലും നടക്കുന്നുണ്ട്. പാവപ്പെട്ട എത്രയെത്ര പെണ്‍കുട്ടികളുടെയും, ഒപ്പം ആണ്‍കുട്ടികളുടെയും ജീവിതങ്ങളിട്ട് ഈ പണക്കൊതിയന്മാരായ കല്യാണ ദല്ലാളന്മാര്‍ അമ്മാനമാടിയിരിക്കുന്നു…ഇന്ന് ഇക്കൂട്ടര്‍ സംഘടിതരാണ്… ഒരു കല്യാണം നടത്തുവാനും, വേണ്ടി വന്നാല്‍ അത് അലസിപ്പിക്കുവാനും ഇവര്‍ക്ക് കഴിയും.. ഒരു കല്യാണം ഭംഗിയായി പര്യവസാനിക്കുന്നതിന്‍ മുമ്പ് കമ്മീഷന്‍ കണക്കു പറഞ്ഞു വാങ്ങുവാനും വേണ്ടി വന്നാല്‍ കമ്മീഷന്റെ പേരില്‍ ബലപരീക്ഷണത്തിനും ഇവര്‍ തയ്യാറാണ്‍. പിന്നെ നാണക്കേടിന്റെ പേരില്‍ ആരും ഇവരോട് വിലപേശാറില്ലെന്ന് ചുരുക്കം.പ്രാദേശിക കല്യാണ ദല്ലാളന്മാരില്‍ തുടങ്ങി മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെയും വരെ ഇവരുടെ തട്ടിപ്പുകള്‍ തുടരുകയാണ്‍…

വഴികാട്ടി : കല്യാണം എന്നത് ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന പവിത്രമായ ഒരു ബന്ധമാണ്. ഈ ബന്ധത്തിന്റെ കണ്ണികള്‍ ഒരിക്കലും അകലാതെ നില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ കഴിവതും കല്യാണ മധ്യവര്‍ത്തികളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തുക.. അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ തട്ടിപ്പുകളില്‍ വീഴാതിരിക്കുക….

നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്ന ഗ്രാമീണ ചിന്തകള്‍

2008-02-14T11:08:00.000+03:00

വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് എന്റെ തറവാട് മുറ്റത്ത് പടര്ന്നു പന്തലിച്ചു നിന്ന വലിയൊരു വരിക്ക പ്ലാവുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നാള് വട്ടം പിടിച്ചാല് പോലും പിടുത്തം കിട്ടാത്ത വണ്ണമായിരുന്നു അതിന്റെ ചുവട്ടിലെ തടിക്ക്. ആ വലിയ പ്ലാവില് വിവിധ തരത്തിലുള്ള, വര്ഗ്ഗത്തിലുള്ള ധാരാളം പക്ഷികള് കൂടു കെട്ടിയിരുന്നു. അവയുടെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളാല് മുഖരിതമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഓരൊ പ്രഭാതങ്ങളും…എന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം ചെന്ന മരമായിരുന്നു ആ വലിയ പ്ലാവ്. പ്രയാറ്റിലെ ഒരുപാട് സംഭവങ്ങള്ക്ക് സാക്ഷിയായിരുന്ന ആ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിലിരുന്നാണ് ഞാന് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് മണ്ണപ്പം ചുട്ടുകളിച്ചതും, പ്ലാവിലകൊണ്ട് പോലീസ് തൊപ്പിയുണ്ടാക്കി കളിച്ചതുമൊക്കെ.

ചക്കയുടെ സീസണില് താഴെ മുതല് മുകളറ്റം വരെ ആ പ്ലാവില് ചക്കയുണ്ടാവും. ചക്ക പഴുത്താല്‍ നല്ല മണവും നാവില് വെള്ളമൂറുന്ന അതിമധുരമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ പ്ലാവിലെ ചക്കയുടെ മധുരവും, ഗുണവുമറിയാത്തവര് അന്നാട്ടില് ആരും തന്നെയില്ലായിരുന്നുവെന്ന് പറയാം.ചക്ക പഴുത്താല് പ്ലാവില് തത്ത, മൈന, കാക്ക, എന്നു വേണ്ട വിവിധ തരത്തിലുള്ള പക്ഷികള് അവിടെ വിരുന്നിനെത്തും. പ്ലാവിലെ സ്ഥിരം താമസക്കാരും, വിരുന്നുകാരും തമ്മില് പിന്നെ ഭയങ്കര ബഹളമായിരുക്കും… കണ്ണിനും, കാതിനും ഇമ്പമേറിയ കാഴ്ചകളായിരുന്നു അവയെല്ലാം.. വര്ഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞു തറവാട് ഭാഗം വച്ചപ്പോള് ഇളയപ്പനാണ് ആ പ്ലാവ് ലഭിച്ചത്. ഇളയപ്പന് പഴയ തറവാട് ഇടിച്ചു പൊളിച്ച് പുതിയ വീട് വയ്ക്കുവാനൊരുങ്ങിയപ്പോള് ആ വലിയ പ്ലാവും വെട്ടി മാറ്റി.. പ്രയാറിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി ആരെയും കൂസാതെ തലയുയര്ത്തി നിന്ന ആ വലിയ പ്ലാവ് നിലം പൊത്തിയപ്പോള് അതില് കൂടു കെട്ടി താമസിച്ചിരുന്ന നൂറ് കണക്കിന് പക്ഷികള്ക്കും ചെറിയ ജീവികള്ക്കുമാണ് തങ്ങളുടെ കൂട് നഷ്ടമായത്. തകര്‍ന്നു പോയ ആ കൂടുകളില്‍ പക്ഷികളുടെ‍ മുട്ടകളുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ ആകാശത്തില്‍ പാറി നടക്കേണ്ട പറക്കമുറ്റാത്ത പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം ആ പ്ലാവിനോടൊപ്പം നിലം പതിച്ചു. കൂടും, കുടുംബവും നഷ്ടമായ ആ പക്ഷികള്‍ എങ്ങോട്ട് പോയെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ഒരു പക്ഷേ എന്റെ ഗ്രാമം വിട്ട് പുതിയ സങ്കേതങ്ങള്‍ തേടിയിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ ഇളയപ്പനെ ശപിച്ച് അടുത്തെവിടെയെങ്കിലുമുള്ള മരച്ചില്ലയില്‍ കൂടു കെട്ടിയിരിക്കാം.. മറ്റൊരാള് ആ മരങ്ങളുടെ ചുവട്ടില്‍ കോടാലി വയ്ക്കുന്നതു വരെ....

ഇതു പോലെ ഒരു കാലത്ത് നമ്മുടെ നാട്ടിമ്പുറങ്ങളിലൊക്കെ പടര്ന്നു പന്തലിച്ചു നില്ക്കുന്ന ധാരാളം വലിയ മരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ആ മരങ്ങളിലൊക്കെ ധാരാളം പക്ഷികളും കൂടു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും, കാലക്രമേണ മരങ്ങളൊക്കെ വെട്ടി മാറ്റിയതോടു കൂടി പക്ഷികള്ക്ക് തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളോരോന്നായി നഷ്ടമായി തുടങ്ങി. പല പക്ഷികള്ക്കും വംശനാശം നേരിടുകയും ചെയ്തു.മരങ്ങളൊക്കെ ഈ ഭൂമുഖത്തു നിന്ന് മാറ്റപ്പെടുന്നതോടു കൂടി പക്ഷികള്ക്കും, മറ്റ് ജീവികള്ക്കു മാത്രമല്ല പ്രക്യതിയില്പ്പോലും ഒട്ടേറെ വ്യതിയാനങ്ങള് സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞത് അനുഭവങ്ങള്‍ നമുക്ക് കാട്ടി തരുന്നു...

പക്ഷികളുടെ കാര്യം തന്നെ പറയാം, എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് എന്റെ ഗ്രാമത്തില് ഉപ്പന് (ചെമ്പോത്ത്), തത്ത, മാടത്ത, കുയില്, പുള്ള്, പരുന്ത്, കരിയിലക്കിളി, ഇരട്ടവാലന് കിളി, കാക്കത്തമ്പുരാട്ടി, വിവിധ തരത്തിലുള്ള കുരുവികള് എന്നിങ്ങനെ ധാരാളം പക്ഷികളെ എവിടെ നോക്കിയാലും കാണാമായിരുന്നു. എന്നാല് ഈ പക്ഷികളെയൊക്കെ ഒന്നു കാണണമെങ്കില് ഇന്ന് ഒരു പാട് അലയണം. ഒരു പക്ഷേ ആ അലച്ചിലിനും പ്രയോജനമില്ലാതെ വന്നേക്കാം.

കഴിഞ്ഞ തവണ വെക്കേഷന് നാട്ടിലെത്തിയപ്പോള് എന്റെ സഹോദരിയുടെ നാലു വയസ്സുകാരന് മകന് ഒരു ചെമ്പോത്തിനെ കാട്ടിക്കൊടുക്കുവാന് വേണ്ടി പാടത്തും, പറമ്പിലുമൊക്കെ ഞാന് ഒരു പാട് നടന്നു. പക്ഷേ പ്രയോജനമുണ്ടായില്ല. ഒടുവില്‍ ഇന്റെര്‍നെറ്റില്‍ ചെമ്പോത്തിന്റെ പടമാണ് അവന്‍ ഞാന്‍ കാട്ടി കൊടുത്തത്. ഒരു കാലത്ത് നമ്മളെയൊക്കെ പാട്ടുപാടി ഉണര്ത്തുകയും, ഉറക്കുകയും ചെയ്ത ഗ്രാമത്തിലെ പക്ഷികളൊക്കെ എവിടെ പോയി..? ഈ ഭൂമുഖത്തു നിന്നും തന്നെ അവ മാറ്റപ്പെടുകയാണോ? മരങ്ങളുടെ മരണവും, ക്യഷികള്ക്ക് നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന മാരകമായ മരുന്നുകളുമാണ് ഇത്തരം പക്ഷികളുടെ വംശനാശത്തിന് കാരണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.പക്ഷികള്ക്കു മാത്രമല്ല ചെറിയ സസ്യങ്ങളും, ചെടികളുമൊക്കെ, ജീവികളുമൊക്കെ ഗ്രാമത്തില് നിന്ന് മാത്രമല്ല ഭൂമിയില് നിന്നു തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

എന്റെ ഗ്രാമത്തില് പണ്ട് പറമ്പിലൊക്കെ ധാരാളം തുമ്പച്ചെടികളും. കൂവയും പേരറിയാത്ത ഒരു പാട് ചെറുതും, വലുതുമായ ചെടികളുമുണ്ടായിരുന്നു.. ഇവയൊന്നും ഇന്ന് കാണാന് പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണ്. നിമിഷങ്ങള് പിന്നിടുമ്പോഴും മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ പരിശുദ്ധിയുടെയും, സ്നേഹത്തിന്റെയും അവസാന കണികകള് പോലും നഷ്ടമാകുന്ന ഈ സമൂഹത്തില് നന്മയുടെ പ്രതീകങ്ങളായ പക്ഷികളും, ചെടികളുമൊക്കെ മാറ്റപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കാനാവില്ല

ലോഹിതദാസ് - അവഗണിക്കപ്പെട്ട കലാകാരന്‍

2008-01-05T19:47:00.000+03:00

അര്‍ഹിക്കുന്ന അംഗീകാ‍രങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും പലര്‍ക്കും കിട്ടാതെ വരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണ്‍ ലോഹി എന്ന ഓമനപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന അമ്പഴത്തില്‍ കരുണാകരന്‍ ലോഹിതദാസ് എന്ന മലയാളത്തിലെ പ്രശ്സ്തനായ തിരക്കഥാക്യത്തും, ചലചിത്രസംവിധായകനും, നിര്‍മ്മാതാവുമൊക്കെയായ എ.കെ. ലോഹിതദാസ്.

നാടകവേദിയില്‍ നിന്ന് സിബിമലയില്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത തനിയാവര്‍ത്തനം എന്ന സിനിമയ്ക്ക് തിരക്കഥ എഴുതിക്കൊണ്ട് സിനിയില്‍ പ്രവേശിച്ച ഈ അനുഗ്രഹീത കലാകാരന്റെ തൂലികയില്‍ നിന്ന് മലയാളികള്‍ക്ക് എന്നും ഓര്‍ത്തിരിക്കുവാന്‍ പറ്റിയ ഒരുപിടി സിനിമകള്‍ സമ്മാനിക്കുകയുണ്ടായി. വീണ്ടും ചില വീട്ടുകാര്യങ്ങള്‍, ഭൂതക്കണ്ണാടി, സല്ലാപം, തൂവല്‍ക്കൊട്ടരം, വെങ്കലം, കൌരവര്‍, ആധാരം, കമലദളം, അമരം, ഭരതം, ഹിസ് ഹൈനസ് അബ്ദുള്ള, സസ്നേഹം, കീരീടം, കുടുംബപുരാണം, തനിയാവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയ മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ ലോഹിതദാസിന്റെ അനുഗ്രഹീത തിരക്കഥയിലൂടെ പിറന്ന ചിത്രങ്ങളില്‍ ചിലതാണ്

ഭൂതക്കണ്ണാടി, കാരുണ്യം, കന്മദം, ഓര്‍മ്മച്ചെപ്പ്, അരയന്നങ്ങളുടെ വീട്, ജോക്കര്‍, സൂത്രധാരന്‍, കസ്തൂരിമാന്‍, ചക്രം, കസ്തൂരിമാന്‍ (തമിഴ്), ചക്കരമുത്ത്, നിവേദ്യം എന്നീ ചിത്രങ്ങള്‍ ലോഹിതദാസ് സംവിധാനം ചിത്രങ്ങളില് ചിലതും.

ഇത്രയൊക്കെ നല്ല സിനിമകള്‍ മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ച ലോഹിതദാസിന് അര്‍ഹതപ്പെട്ട അംഗീകാരങ്ങള്‍ ഇനിയും ലഭിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് നല്ല സിനിമകളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏവരെയും ദു:ഖിപ്പിക്കുന്ന വിഷയമാണ്

ഞാനെന്തേ ഇങ്ങനെ...?

2007-12-20T12:32:00.000+03:00

രണ്ടായിരത്തിലാണ് ഞാന്‍ കോബാറില്‍ നിന്ന് റിയാദില്‍ ഇപ്പോള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന പുതിയ കമ്പനിയിലേക്ക് റിലീസ് കിട്ടിയെത്തുന്നത്. അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ ജിദ്ദ ബ്രാഞ്ച് മാനേജറാണ് അമ്പതു വയസ്സുള്ള ത്യശ്ശൂരുകാരനായ ദിവാകര വര്‍മ്മ എന്ന വര്‍മ്മാജി.

വര്‍മ്മാജിയും ഞാനും തമ്മില്‍ മുമ്പ് യാതൊരു പരിജയവുമില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ റിയാദിലെ ഓഫീസില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്ത അന്നു തന്നെ വര്‍മ്മാജി ഫോണിലൂടെ എന്നെ വിളിച്ച് പരിചയപ്പെടുകയും പിന്നീട് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ആരെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന തികച്ചും മാന്യമായ പെരുമാ‍റ്റമായിരുന്നു പത്തു മിനിറ്റ് നീണ്ടു നിന്ന് ആ സംസാരത്തിലൂടെ വര്‍മ്മാജിയില്‍ നിന്ന് എനിക്ക് അനുഭവിച്ചറിയുവാന്‍ കഴിഞ്ഞത്.

ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള സുഹ്യത്ത് ബന്ധം അന്നു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. നല്ല മനുഷ്യത്വവും കലാബോധവുമുള്ള തികച്ചും മാന്യനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ വര്‍മ്മാജിയെ കുറിച്ച് എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പറഞ്ഞത് അങ്ങനെയാണ്‍. ആരുമായും പെട്ടന്ന് അടുക്കുന്ന പ്രക്യതം. വര്‍മ്മാജിയുമായി ഒരിക്കല്‍ പരിചയപ്പെട്ടവര്‍ പിന്നീട ആ ബന്ധം ഒരിക്കലും അറുത്തുമുറിച്ചു കളയുകയില്ല. ആപത്തു ഘട്ടങ്ങളില്‍ ആരെയും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവം. നല്ലൊരു ഗായകന്‍ കൂടിയായിരുന്ന വര്‍മ്മാജി ജിദ്ദയിലെ പല കലാസന്ധ്യകളിലും സ്ഥിരം ഗായകനായിരുന്നു.

ഞങ്ങള്‍ പര്‍സ്പരം കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ഫോണിലൂടെയുള്ള ഞങ്ങളുടെ സൌഹ്യദം ഏതാണ്ട് രണ്ട് വര്‍ഷം നീണ്ടു നിന്നു. ഈ നീണ്ട കാലയളവിലെ സംസാരത്തിനിടയില്‍ ഞാന് വര്‍മ്മാജിയുടെ അനുജനോ, മകനോ പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ ആണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ചിരിച്ചു, വഴക്കിട്ടു. പിന്നെ വെറുതെ എന്തിനൊക്കെയോ പിണങ്ങുകയും, ഇണങ്ങുകയും ചെയ്തും

“ടാ നമ്മള്‍ പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് രണ്ട വര്‍ഷം കഴിയാറായി. ഞാന്‍ നിന്നെയും, നീ എന്നെയും ഇതുവരെയും കണ്ടിട്ടില്ല. ഏതായാലും ഈ ബക്രീദ് പെരുന്നാളിന്‍ നാലഞ്ച് ദിവസം അവധിയുണ്ടല്ലോ ഏതായാലും ഞാന്‍ റിയാദില്‍ വരുന്നുണ്ട് നിന്നെ ഒന്നു കാണാമല്ലോ?“ വര്‍മ്മാജി അന്ന് പറഞ്ഞു.

ബക്രീദ് പെരുന്നാളിന്‍ ഒരു മാസം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ നാട്ടിലുള്ള വര്‍മ്മാജിയുടെ മകളുടെ വിവാഹം ശരിയായി വര്‍മ്മാജി പെട്ടന്ന് നാട്ടില്‍ പോയി അമേരിക്കയില്‍ സൊഫ്ട് വെയര്‍ എഞ്ചിനീയറായിരുന്നു വരന്‍. ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ വിവാഹം ഭംഗിയായി നടന്നു.

“ഞാന്‍ പെരുന്നാളിന്‍ റിയാദിലുണ്ടാകുമെടാ.. “ വര്‍മ്മാജി അന്ന് വിളിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉറപ്പു നല്‍കി.
എന്നാല്‍ പെരുന്നാളിന് തലേദിവസം ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ വാര്‍ത്ത എന്നെ അറിയിച്ചത് എന്റെ സുഹ്യത്ത് ഷക്കീലാണ്‍ “സാബു., നമ്മുടെ വര്‍മ്മാജി മരിച്ചു…”

“എങ്ങനെ…?” എന്റെ തൊണ്ടയിടറിപ്പോയി. “എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴി, കാര്‍ ആക്സിഡ്ന്റുണ്ടായി… ഡ്രൈവറും, വര്‍മ്മാജിയും….”

ഒരിക്കല്‍ പോലും പരസ്പരം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹ്യത്ത് വര്‍മ്മാജി എന്നെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞിട്ട് ഈ പെരുന്നാളിന്‍ അഞ്ചു വര്‍ഷമാവുകയാണ്

വര്‍മ്മാജി, ബക്രീദ് പെരുന്നാള്‍ വന്ന് പോയത് അറിഞ്ഞില്ലേ…? ഓരോ പെരുന്നാളുകള്‍ പിന്നിടുമ്പോഴും അങ്ങ് എന്നെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുകയാണ്.. വര്‍മ്മാജീ.

അന്നും.. ഇന്നും അങ്ങയെ ഒരു നോക്ക് കാണുവാന്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുവായിരുന്നു.. ഒരു പക്ഷേ അങ്ങ് മുകളില്‍, നക്ഷ്ത്രങ്ങളുടെ ലോകത്തിരുന്ന് അങ്ങ് എന്നെ കണ്ടിരിക്കാം. പക്ഷേ ഞാനോ…? ഞാനെങ്ങനെയാണ് നിങ്ങളെന്ന വലിയ മനുഷ്യനെ ഒരു നോക്ക് കാണുക? എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഷടമാണ് വര്‍മ്മാജി താങ്കള്‍ എനിക്ക് നല്‍കിയത്.....

ഒരു സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും താങ്കള്‍ എന്റെ അടുക്കലൊന്നു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍…. വെറുതെ ഒന്ന് കാണുവാന്‍.. ഒന്നു കാണുവാന്‍ മാത്രം… ഞാന്‍ വെറുതെ ആശിക്കുകയാണെന്നറിയാം… എങ്കിലും…?

ഞരമ്പു രോഗികളെ എങ്ങനെ നേരിടാം ?

2007-12-17T20:11:00.000+03:00

ആരാണി ഞരമ്പു രോഗികള്‍? എന്താണീ ഞരമ്പുരോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണം? പ്രായവ്യത്യാസമില്ലാതെ മനുഷ്യരില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന ഈ ഞരമ്പു രോഗത്തെ എങ്ങനെ നേരിടാം ? ഈ മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തരം വലിയ പഠനത്തിന്റെയും, വിശകലനത്തിന്റെയും ആവശ്യമില്ലാതെ രണ്ട് ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെ നല്‍കാം.

ഉദാഹരണം ഒന്ന്.
പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലത്തെ എന്റെ കൂട്ടുകാരികളിലൊരാളായിരുന്ന കാര്‍ത്തിക ആളൊരു രസികത്തിയും, അല്പം തന്റേടിയുമായിരുന്നു. തന്റേടിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ തനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്തതെന്തും ആരുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറയുവാനും, ഏതു സാഹചര്യങ്ങളിലും പ്രതികരിക്കുവാനും അവള്‍ക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു..

ഒരിക്കല്‍ ഞങ്ങള്‍ കോളേജില്‍ നിന്ന് വരുന്ന പ്രൈവറ്റ് ബസ്സില്‍ വലിയ തിരക്കായിരുന്നു. ബസ്സില്‍ സൂചി കുത്തുവാന്‍ പോലും സ്ഥലമില്ല. ഭയങ്കര തള്ളെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഭയങ്കര തള്ള്. കാര്‍ത്തികയും കൂട്ടുകാരികളും കമ്പിയില്‍ തൂങ്ങി ബസ്സിന്റെ മുന്‍ഭാഗത്തുണ്ട്. ബസ്സിലെ തിരക്ക് മുതലാക്കി ഒരു മധ്യവയസ്ക്കന്‍ കാര്‍ത്തികയുടെയും കൂട്ടുകാരികളുടെയും ശരീരത്തില്‍ അവിടവിടെ പിടിക്കുവാനും, തലോടുവാനും തുടങ്ങി. കാര്‍ത്തികയുടെ കൂട്ടുകാരികള്‍ ഭയം മൂലം അയാളുടെ ശല്യം സഹിച്ചങ്ങ് നിന്നു. അയാളത് ശരിക്ക് മുതലാക്കുകയും ചെയ്തു.

പക്ഷേ കാര്‍ത്തിക, അവള്‍ അടങ്ങുവാന്‍ ഒരുക്കുമായിരുന്നില്ല. ബസ്സുകളിലുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടുവാന്‍ വേണ്ടി കരുതിവച്ചിരുന്ന വലിയ സൂചിയെടുത്ത് അയാളുടെ മര്‍മ്മ സ്ഥാനത്ത് അവളൊരു പ്രയോഗമങ്ങ് നടത്തി. ‘എന്റമ്മോന്ന്’ ഉച്ചത്തില്‍ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട അയാള്‍ പിന്നോട് വലിഞ്ഞു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് കാര്‍ത്തികയ്ക്കും, അയാള്‍ക്കുമല്ലാതെ ആര്‍ക്കും മനസ്സിലായില്ല.

“എന്താടി അയാള്‍ നിലവിളിച്ചത്..?” ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു. “ആ പരട്ട കെളവന്‍ എന്റെ ചന്തിക്കു പിടിച്ചെടാ..”അവളൊരു കൂസലും കൂടാതെ വെട്ടിത്തുറന്നു പറഞ്ഞു.

“ഞാനവന് ശരിക്കൊന്ന് കൊടുത്തു.. അമ്മേം, പെങ്ങളേം തിരിച്ചറിയാത്ത ആ ചെറ്റ ഇനിയും‍ ഈ ചെറ്റത്തരം ആരോടും കാണിക്കില്ല. ഇനിയവന്‍ പെണ്‍കുട്ടിയെന്ന് കേട്ടാല്‍ ഉറക്കത്തില്‍പ്പോലും ഞെട്ടും” കാര്‍ത്തികയുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കവളോടുണ്ടായിരുന്ന മതിപ്പ് പത്തരമാറ്റ് വര്‍ദ്ധിച്ചു.

“കൊടടീ കൈ, പെണ്‍കുട്ടികളായാല്‍ ഇങ്ങനെ തന്നെ വേണം..” ഞാനവളെ ശരിക്കും അഭിനന്ദിച്ചു.

കാര്‍ത്തിക ഒരു ഞരമ്പുരോഗിയെ നേരിട്ട വിധം മനസ്സിലായല്ലോ..? ബസ്സിലെ ഇത്തരം സ്ഥിരം ഞരമ്പുരോഗികളെ കണ്ടെത്തുവാനും, അവരെ നേരിടുവാനുമുള്ള മനക്കരുത്ത് നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കുണ്ടാവേണ്ടതാണ്. പ്രതികരിക്കേണ്ട സമയത്ത് പ്രതികരിക്കുക.

സൂചി കൈയ്യിലില്ലാത്ത സമയത്ത്, സേഫ്റ്റി പിന്‍, ചെരുപ്പ് എന്നിവ കൊണ്ട് ഇത്തരം ഞരമ്പു രോഗികളുടെ ശല്യത്തില്‍ നിന്ന് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും, സ്ത്രീകള്‍ക്കും രക്ഷപെടാവുന്നതാണ്. ഇവയേക്കാള്‍ മൂര്‍ച്ചയേറിയതാണ് നാവ്.

ഉദാഹരണം രണ്ട്.
റിയാദില്‍ ലേബര്‍ ക്യാമ്പില്‍ താമസിക്കുന്ന എന്റെ സുഹ്യത്ത് ഹസ്സന്‍ പറഞ്ഞ ഒരു സംഭവമാണ്. എട്ടുപേരാണ് അവരുടെ റൂമില്‍ താമസിക്കുന്നത്. റൂമില്‍ കമ്പനി വക ഒരു ടീവിയുണ്ട്. മലയാളത്തിന്റെ മിക്ക ചാനലുകളും, പിന്നെ യൂറോപ്പ്, അറബ് ചാനലുകളും അവര്‍ക്കു കിട്ടാറുണ്ട്.

ഹസ്സന്റെ റൂമിലെ എട്ടുപേരില്‍ ഒരുവനാണ് സണ്ണിക്കുട്ടന്‍. സണ്ണിക്കുട്ടന്റെ കൈയ്യിലായിരിക്കും എപ്പോഴും റിസീവറിന്റെ റിമോട്ട് (കക്കൂസില്‍ പോകുമ്പോഴും പുള്ളിക്കാരന്‍ റിമോട്ടും കൊണ്ട് പോകുമെന്ന് ഹസ്സന്‍ പറഞ്ഞ സത്യം). റൂമില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ എതു ചാനലു കാണണം, ഏതു ചാനലു കാണേണ്ട എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത് സണ്ണിക്കുട്ടനാണ്. അതുമാത്രമല്ല റിമോട്ട് കൈയ്യിലുള്ളപ്പോള്‍ പുള്ളിക്കാരന് ഒരുതരം ഭ്രാന്താണ്. മറ്റുള്ളവര്‍ കാണുന്നതൊന്നും വകവയ്ക്കാതെ പുള്ളിക്കാരന്‍ വെറുതെ ചാനലുകള്‍ ഇങ്ങനെ മാറ്റി കൊണ്ടിരിക്കും. ഇങ്ങേരൊട്ട് ശരിക്കൊരു പ്രോഗ്രാം കാണത്തുമില്ല. മറ്റുള്ളവരെയൊട്ട് കാണാന്‍‍ സമ്മതിക്കുകയുമില്ല.

എന്തു ചെയ്യാം ഇയാളുടെ ഈ ഞരമ്പുരോഗം കണ്ട് സഹികെട്ട എന്റെ സുഹ്യത്ത് ഹസ്സനും കൂട്ടരും ചേര്‍ന്ന് ഒരു ദിവസം സണ്ണിക്കിട്ടൊരു പൊട്ടീര് കൊടുത്തു. അന്നുമുതല്‍ നമ്മുടെ സണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ആള് പക്കാ ഡീസന്റായെന്നു മാത്രമല്ല റിമോട്ടെന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ സണ്ണിക്കുട്ടന്‍ എട്ടു തവണ ഞെട്ടും..

എന്തു ചെയ്യാം കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടേണ്ട സമയത്ത് കിട്ടുമ്പോള്‍ ഇത്തരം ഞരമ്പുരോഗികള്‍ നന്നാകും. നല്ല ചുട്ട അടിയല്ലാതെ ഞരമ്പുരോഗികളെ നേരിടാന്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തില്‍ മരുന്നുകളില്ല. എന്നാല്‍ അടികിട്ടുന്ന ഞരമ്പുരോഗിക്കുള്ള മരുന്ന് നല്ല കരിങ്കുരങ്ങു രസായനമാണു താനും..

സൂക്ഷിക്കുക! മരണം മുന്നിലുണ്ട്

2007-12-16T17:52:00.000+03:00

ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരാണ് ലോകത്ത് ഓരോ ദിവസവും വാ‍ഹനാപകടങ്ങളില്‍പ്പെട്ട് മരിക്കുന്നതും. മാരകമായി മുറിവേറ്റും, അംഗവൈകല്യം സംഭവിച്ചും ആശുപത്രിയില്‍ കഴിയുന്നതും...

വാഹനാപകടങ്ങളില്‍ നല്ലൊരു ഭാഗവും അമിത വേഗതയും അശ്രദ്ധമൂലമാണ്ടാകുന്നവയാണ്.
അശ്രദ്ധമായി വാഹനം ഓടിക്കുക, അമിതവേഗതയില്‍ വാഹനം ഓടിക്കുക എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു റോഡ് അപകടങ്ങളുടെ മൂലകാരണങ്ങള്‍.

വാഹനം ഓടിക്കുന്നവര്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒന്നാമത്തെ പാഠം നിങ്ങളുടെ യാത്രയില്‍ മാത്രം നിങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക എന്നതാണ്‍. അതായത് വാഹനം ഓടിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ള ചിന്തകളരുത്. കഴിവതും ടെന്‍ഷനുള്ള സമയങ്ങളില്‍ വാഹനം ഓടിക്കാതിരിക്കുക. വാഹനം ഓടിക്കുമ്പോള്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണിലൂടെയുള്ള സംസാരം കഴിവതും ഒഴിവാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. വാഹനം ഓടിക്കുമ്പോള്‍ ഉറങ്ങാതിരിക്കുക. റോഡ് നിയമങ്ങള്‍ ക്യത്യമായി പാലിക്കുക. അമിത വേഗതയില്‍ വാഹനം ഓടിക്കാതിരിക്കുക.

വാഹനത്തിന്റെ കേടുപാടുകള്‍ അപ്പപ്പോള്‍ പരിഹരിക്കുന്നതോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വാഹനം ഓടിക്കുന്നതിന്‍ മുമ്പ് ദിവസവും പരിശോധിക്കുക.

1. Radiator's Water- Reservoir Water tank
2. Battery Water
3. Engine Oil
4. Break Oil, clutch oil and parts
5. Fan Belt
6. Tire Air Pressure
7. Check if any leakage of water, oil, and petrol
8. Watch the indication. (petrol, Oil, Electricity, heat)
9. Make sure that screw jack, tire spare repair triangle and fire extinguisher are available.

ഓരോ ആയിരം കിലോമീറ്ററിനു ശേഷവും വാഹനത്തില്‍ താഴെ പറയുന്നവ പരിശോധിക്കുക.

1. Air filter, Oil filter, Petrol filter
2. Oil of Gear and Engine
3. Beak Oil and clutch oil
4 Check and adjust clutch parts if necessary
5. Check and adjust steering joints and axle's joint
6. Check and adjust exhaust tubes and re-fix them
7. Check the light, indicators, wipers and hazard flashes.

മനുഷ്യ ജീവന്‍ വളരെ വിലപ്പെട്ടതാണ്. ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ വാഹന അപകടങ്ങളില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് രക്ഷപെടാവുന്നതാണ്‍. ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വമായ യാത്രയിലൂടെ നിങ്ങളുടെയും, മറ്റുള്ളവരുടെയും ജീവന്‍ രക്ഷിക്കുക.

കാല്‍നട യാത്രക്കാരുടെ ശ്രദ്ധക്ക്: നിങ്ങള്‍ റോഡു മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോള്‍ റോഡ് നിയമങ്ങള്‍ പാലിക്കുക. വാഹന തിരക്കുള്ള റോഡില്‍ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചു വേണം റോഡ് മുറിച്ചു കടക്കാന്‍. നിങ്ങളുടെ ക്ഷമയില്ലായ്മ ഒരു പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ജീവന്‍ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയേക്കാം.

എല്ലാവര്‍ക്കും ശുഭയാത്ര…

ചില നഗ്ന സത്യങ്ങള്‍

2007-11-28T08:46:00.000+03:00

മറ്റ് ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലെപ്പോലെ സൊദി അറേബ്യയില്‍ മതിയായ രേഖകളില്ലാതെ താമസിക്കുന്നവരായ വിവിധ രാജ്യക്കാരില്‍ മലയാളികളും ധാരാളമുണ്ട്. സപോണ്‍സറില്‍ നിന്ന് ഒളിച്ച് ഓടുന്നവര്‍, ഇക്കാമയുടെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞവര്‍, ഉംറ വിസയിലെത്തിയിട്ട് തിരിച്ചു പോകത്താവര്‍ അങ്ങനെ നിയമ വിരുദ്ധമായി താമസിക്കുന്നവര് ജിദ്ദയിലും, റിയാദിലുമൊക്കെ ധാരാളമുണ്ട് (മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളിലുമുണ്ട്) ഇവരില്‍ ചിലരൊക്കെ പോലീസിന്റെ പിടിയിലകപ്പടും , മറ്റു ചിലര്‍ പോലീസിന്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചും, ഭാഗ്യം കൊണ്ടും വര്‍ഷങ്ങളോളം ജോലി ചെയ്ത് കാശുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.

പലനാള്‍ കള്ളന്‍ ഒരു നാള്‍ പിടിക്കമെടുമെന്നത് സത്യമാണ്. ഒളിച്ചു നടക്കുന്നവരെ ഒരിക്കല്‍ പോലീസ് പിടിക്കപ്പെടും, അല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ പോലീസിന് പിടികൊടുക്കപ്പെടും. ഇതാണ് നാട്ടു നടപ്പ്.

എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞ വളരെ രസകരമായ സംഭവമാണിത്. കണ്ണൂരുകാരന്‍ മൊയ്തീന്‍ ഉംറ വിസയില്‍ സൌദി അറേബ്യയിലെത്തിയതാണ്‍. ഉംറയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് പോലീസിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് മൊയ്തീന്‍ ജിദ്ദയിലെത്തി. അവിടെ ഒരു ഏജന്റു വഴി പാസ്പോര്‍ട്ട് 2500 റിയാലിന് വിറ്റു. പിന്നെ ചില മലയാളികളെ പരിചയപ്പെട്ട് അവരുടെ കുശിനിക്കാരായി മൊയ്തീന്‍ കൂടി. പത്ത് പതിനഞ്ച് പേര്‍ക്ക് മൂന്നു നേരവും ആഹാരം പാകം ചെയ്തു കൊടുക്കണം. മൊയ്തീനും ആഹാരവും, താമസവും അവര്‍ക്കൊപ്പം. മാത്രമല്ല ഒരാളില്‍ നിന്ന് മൊയ്തീന്‍ 75 റിയാലും മാസം കിട്ടും. അതുപോലെ തൊട്ടടുത്ത ഒരു മലയാളി ഹോട്ടലിലും സപ്ല്യറായി മൊയ്തീന്‍ ജോലി ചെയ്യാറുണ്ട്. എങ്ങനെക്കെയായാലും മൊയ്തീന്‍ മാസം രണ്ടായിരം റിയാലൊപ്പിക്കും. സുഖജീവിതം. വിസയുടെ കാലാവധി തീര്‍ന്നതിനാല്‍ പുറത്തൊന്നും കറങ്ങി നടക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്നൊഴിച്ചാല്‍ ബാക്കി മൊയ്തീന്റെ ജീവിതം പരമസുഖമെന്നു പറയാം.

മൂന്നാല് വര്‍ഷം മൊയ്തീന്‍ അങ്ങനെ ജീവിച്ചു. നാട്ടിലെ കടമൊക്കെ വീടി. കുറച്ച് ബാങ്ക് ബാലന്‍സുമൊക്കെയായപ്പോള്‍ ഈ ഒളിച്ചുകളി നിര്‍ത്തി പോലീസിന്‍ പിടികൊടുത്ത് നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ മൊയ്തീ‍ന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പലരും അങ്ങനെ ചെയ്യാറുള്ളത് മൊയ്തീനറിയാം.

മൊയ്തീന്‍ എന്നും രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി പോലീസുകാരുടെ മുന്നിലൂടെയൊക്കെ തേരാപാരാ നടക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. ആഴ്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും മൊയ്തീനെ പോലീസ് പിടിച്ചില്ല. ഒടുവില്‍ മതിയായ രേഖകളൊന്നുമില്ലാതെ ജിദ്ദയില്‍ താമസിച്ച നാലഞ്ച് ബംഗ്ലാദേശികള്‍ക്കൊപ്പം മൊയ്തീനെയും അന്ന് പോലീസ് പിടികൂടി. ‘ഇനിയിപ്പോള്‍ നാലഞ്ചു ദിവസത്തിനു ശേഷം പോലീസുകാര്‍ നാട്ടില്‍ കയറ്റി വിട്ടോളും…’ മൊയ്തീന്‍ വളരെ സന്തോഷം തോന്നി.

പോലീസു കാറില്‍ മൊയ്തീന്‍ നേരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക്.. എന്നാല്‍ വഴിയില്‍ വച്ച് സിഗരട്ട് വാങ്ങാന്‍ പോലീസുകാരന്‍ അടുത്ത കടയില്‍ കയറിയ തക്ക നോക്കി ബംഗ്ലാദേശികളെല്ലാം ഓടി രക്ഷപെട്ടു. പോലീസുകാരന്‍ സിഗരട്ടും വാങ്ങി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ കാറില്‍ മൊയ്തീന്‍ മാത്രം

“എന്നാ നീയും പൊയ്ക്കോ…” ആ പോലീസുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ വെള്ളിടി വെട്ടുന്നതു പോലെയാണ് മൊയ്തീന്‍ തോന്നിയത്. ‘പടച്ചോനെ ഇതെന്തു പരീക്ഷണം..” നിരാശയോടെ മൊയ്തീന്‍ മുറിയിലെത്തിയപ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് ഭാര്യയുടെ ഒരു ഫോണ്‍..

“…..ഇക്കാ പ്പം ധ്യതി ബെച്ച് ഇങ്ങട്ട് ബരാന്‍ നോക്കേണ്ടാ. കഴിയുമെങ്കില്‍ ഒരാറു മാസം കൂടി പോലീശിന്റെ കൈയ്യിപ്പെടാതെ അബിടെ നിക്കാന്‍ നോക്കിന്‍. മ്മടെ ഫാത്തിമാക്ക് ഒരാലോചന ബന്നിരിക്കുന്നു. സിറ്റീല്‍ പലചരക്ക് കട നടത്തണ മ്മടെ ഖാദറിക്കാന്റെ മോനില്ലേ..?. ദുബായിലൊള്ള ബഷീറ്. അവന്റുമ്മാന് മ്മടെ ഫാത്തിമാനെ പൊരെ ബന്ന് കണ്ടിരിക്കുന്നു. ആയുമ്മാ‍ന് ഫാത്തിമാനെ പെരുത്തിട്ടായിര്‍ക്കണ്. ബഷീറ് ദുബായ്ന്ന് ബല്യ പെരുന്നാള്‍ കയിഞ്ഞ് വരുമ്പോ നിക്കാഹ് നടത്തണമെന്ന് അവര്‍ പറേന്ന്. പത്തമ്പതു പവന്‍ പൊന്നിന്റെ ഉരുപ്പടിയെങ്കിലും കൊടുക്കേണ്ടി വരുമെന്നാ ന്ക്ക് തോന്നുന്നെ… അതോണ്ട് ഒരാറു മാസം കൂടി ഇക്ക അബിടെ പിടിച്ച് നിന്നാല്‍ ഒരൊന്ന് ന്നര ലക്ഷം രുപയുണ്ടാക്കാല്ലോ….."

മൊയ്തീന്‍ രണ്ട് മക്കളാണ് നാട്ടില്‍. മൂത്തവള്‍ ഫാത്തിമ, ഇളയവള്‍ സുഹറ. ഫാത്തിമ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുവാണ്.

വല്യ പെരുന്നാളിന് ഇനിയും ആറേഴ് മാസം കൂടിയുണ്ട്. ഏതായാലും രണ്ടു മൂന്നും കൊല്ലം പോലീസുകാരുടെ കൈയ്യിലൊന്നും പെടാതെ ജീവിച്ചു. ഇനിയും ഒരാറ് മാസം കൂടി ജിദ്ദയില്‍ കഴിയാന്‍ വലിയ പാടൊന്നുമില്ലെന്ന് മൊയ്തീന്‍ കരുതി.

ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. എന്നാല്‍ നിര്‍ഭാഗ്യമെന്ന് പറയട്ടെ. അന്ന് ജിദ്ദയില്‍ നിയമവിരുദ്ധമായി താമസിക്കുന്നവര്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള പോലീസിന്റെ തെരച്ചിലില്‍ നമ്മുടെ മൊയ്തീനും പിടിക്കപ്പെട്ടു, അങ്ങനെ പാവം മൊയ്തീന്‍ ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നാടു കടത്തപ്പെട്ടു.

“പടച്ചോനെ.. നാട്ടില്‍ പോവാന്‍ വേണ്ടി അന്ന് നമ്മള്‍ പോലീസിന് പിടി കൊടുത്തിട്ടും ആ പഹയന്മാര്‍ക്ക് നമ്മളെ വേണ്ടാരുന്നു.. പക്ഷേ ഇന്നിപ്പോള്‍…? അഞ്ചാറുമാസം നിന്ന് ഫാത്തിമാന്റെ നിക്കാഹിന് ഇത്തിരി കാശൊപ്പിക്കാമെന്ന് കരുതിയപ്പോ ദേ മ്മളെ പിടിച്ചു കയറ്റി വിട്ടിരിക്കുന്നു“

നാട്ടിലേക്ക് യാ‍ത്രയാകുമ്പോള്‍ മൊയ്തീന്റെ ദു:ഖം അതു മാത്രമായിരുന്നു.

വാല്‍ക്കഷണം : നമ്മള്‍ ഏതു രാജ്യത്തായാലും ആ രാജ്യത്തെ നിയമത്തിന് അനുസ്യതമായി ജീവിക്കുവാന്‍ പഠിക്കുക